Hoi! Ik ben Xandra van Hooff. Met interesse in mens en natuur begon ik in de jaren negentig mijn loopbaan in de medische microbiologie. In die tijd transformeerde dit vakgebied van een beschrijvende, reductionistische wetenschap naar een wetenschap van netwerken, feedbackloops, emergentie en wederzijdse afhankelijkheid. Misschien dat daar mijn fascinatie ontstond voor de manier waarop leven zich organiseert.

Die fascinatie nam ik een decennia later mee, toen ik me ging verdiepen in de pedagogiek. Daar was de systeembiologie net overgeslagen naar de sociale wetenschappen. De individualistische, reductionistische wetenschap transformeerde naar een ecologische, systemische visie. Als docent, pedagoog en Master SEN leerde ik kijken naar de patronen die dynamisch ontstaan tussen mensen en hun omgeving.

Ik zag ook hoe jongeren én professionals vastlopen in complexe systemen zoals onderwijs of zorg wanneer deze mechanisch worden en lijken te vergeten hoe levende systemen functioneren. Parallel aan mijn professionele loopbaan ontwikkelde zich een tweede leerlijn in improvisatie en embodiment. Daar vond ik de tegenhanger van die starheid. Intuïtie, verwevenheid en speelsheid kregen hier juist alle ruimte.

In de filosofie kwamen beide lijnen de afgelopen jaren samen. De laatste jaren is ook hier een enorme omwenteling gaande en staat bekend als de Posthuman Turn. Veel van de inzichten die ik daar tegenkwam, kende ik al uit ervaring. De theorie gaf woorden aan vragen die al veel langer met mij meereisden. Binnen de posthumanistische filosofie vond ik een taal om de verwevenheid van mensen, organisaties en de levende wereld centraal te stellen.

In mijn werk breng ik al deze werelden samen. Mijn workshops zijn interactief en onderzoekend en ontstaan deels in het moment zelf. Zoals iemand ooit zei: “Xandra heeft altijd een twinkeling in haar ogen, een sprankje wijsheid in haar verhalen en een paar verrassende oefeningen die ze uit haar mouw kan toveren.”