Deze tijd vraagt niet om nieuwe antwoorden, maar om anders waarnemen.

We leven in een tijd waarin oude antwoorden niet meer werken. De druk van prestatiedenken, efficiëntie en controle knelt, in onderwijs, zorg en in ons dagelijks leven. Het raakt leraren die zich afvragen hoe het anders kan, schoolleiders die vastlopen in systemen, en therapeuten en coaches die merken dat cliënten lijden onder de manier waarop de samenleving is ingericht.

In mijn werk vertrek ik vanuit het inzicht dat onderwijs en zorg vaak gestoeld zijn op het idee van afgeronde individuen die kennis ontvangen of problemen dragen. Het posthumanisme biedt een ander uitgangspunt: leren en begeleiden als dynamische processen in het hiernu, waarin mensen, dingen, taal, technologie, natuur en instituties voortdurend met elkaar verweven zijn. Dat perspectief opent nieuwe mogelijkheden, omdat het de onderliggende aannames van het humanistische onderwijs- en zorgmodel bevraagt.

Met mijn achtergrond in pedagogiek, biologie en filosofie onderzoek ik hoe dit perspectief scholen en begeleiders kan helpen hun praktijken anders te verstaan. Concreet betekent dit dat ik opleidingen en trajecten aanbied voor therapeuten en coaches die werken met mensen die onder de huidige maatschappij lijden, en dat ik leraren, schoolleiders en teams begeleid die onderwijs willen vormgeven voorbij het model van de leerling als leeg vat dat gevuld moet worden.

In die trajecten werk ik niet met standaardmethodieken, maar met ervaringsgerichte benaderingen: relationeel, embodied, improviserend en responsief. Niet om te fixen, maar om zichtbaar te maken hoe identiteit, interactie en verandering altijd al in beweging zijn. Daarmee sluit ik aan bij de vraag hoe we onderwijs en zorg opnieuw kunnen denken en vormgeven, voorbij controle en normering.

Ik noem dat MorgenMaken. Het is geen methode maar een uitnodiging om ademruimte te scheppen. Om te ervaren hoe alles samenhangt en hoe een kleine verschuiving in perspectief een groot verschil kan maken. Het is werken met aandacht voor wat verschijnt in de rafelranden van weten en niet-weten.

Het Huis van Morgen

Het centrum in Wijchen, dat ik samen met mijn Lief run en verhuur.

Het kan vanaf zomer 2026 van jou zijn want ik ga ‘on the road’!